Sangkuriang Nyaleg (14)

Herdi Pamungkas

• Lalakon Sangkuriang Nyaleg, karangan Herdi Pamungkas mangrupa carita rékaan nu jauh tina kanyataan. Boh ngaran tokoh atawa tempat sadayana fiktif. Ieu carita diserat tujuannana taya sanés lintangti hiburan.
• Lalakon Saméméhna, meunang sawatara jongjongan Sangkuriang ngahuleng, ngahurunbalung ku tulang. Teu lila nyéh seuri sorangan bari ngagerendeng.

"BENER, euweuh deui jalan? Matak naon lamun ati si Tumang, bangkéna ruang. Moal kanyahoan sugan, anggap wé anjing can mulang." Sret, nyabut badi nu disesepkeun lebah cangkéngna.

Deku gigireun bangké anjing, laju ngajalankeun naon rupa anu digerendengkeunnana. Sanggeus réngsé sagalana, jung cengkat, tuluy leumpang ninggalkeun kuburan anjing. Naon nu baris kajadian satutasna? Nyanggakeun lalakon salajengna!

Ati si Tumang dibungkus ku daun waru disimpen di jero éndong. Leumpangna semu gancang sieun kapiheulaan ku datangna wanci magrib.

Nepi kanu di tuju indungna, Dayang Sumbi kakara réngsé nyangu sarta naheur cai. Manéhna diuk luhur golodog matanna anu cureuleuk neuteup anakna nu anyar datang.

"Sangku?" cengkat semu kerung. Rut-rét ka kénca katuhueun Sangkuriang.

'Naha geuning léngoh? Kamana ari si Tumang?" tanyana.

Sangkuriang ditanya rupa kitu téh can waka ngajawab, uteukna muter bingung ku pijawabeun. Kumaha cara ngajelaskeunana? Asa serba salah.