Sangkuriang Nyaleg (14)

"Naha kalah ngahuleng? Teu beubeunang? Nya keun waé ari kitu mah. Satadina ema téh hayang dahar jeung ati mencek. Da sangu mah geus asak ngan dengeunna can aya."

"Ati mah aya, Ma!" Sangkuriang rada ngadegdeg ngusiwel ngaluarkeun bungkusan daun waru tina éndongna.

Dayang Sumbi rada kerung nénjo anakna meta kitu téh kawas aya perkara anu keur disidem.

"Ieu, Ma! Ari!" ngasongkeun bungkusan.

"Naha moro téh dicokot atina wungkul?"

"Sanés éma palay nuang atina?"

"Enya, tapi ari moro mencek dicokot atina wungkul mah asa lebar. Dagingna di kamanakeun?"

"Di, di, dikubur." Ngeluk.