Sangkuriang Nyaleg (21)

Sangkuriang tibang ngahuleng. Ku manéhna mah teu kapikiran aya panto imah anu kacida gedéna kalawan dijieunna tina kai jati bisa muka ku sorangan. Carana linti ku cukup digogogan ku anjing nu boga imah.

"Meugeus montong ngahuleng waé, Sangku! Asup anggur dunungan nungguan di jero!" cék anjing.

Sangkuriang ngaléngkah lalaunan, sup ka jero imah, manéhna culang-cileung rurat-rérét ka kénca jeung ka katuhu. Rohang imah anu kacida ublug-ablagna pinuh ku rupa-rupa papaés.

Dijuru rohangan katénjo aya awéwé diuk nonggongan bari nyanghareupan tipi layar datar. Nu Katingali ku Sangkuriang lintangti buukna nu ngarumbay hideung meles.

"Tuh itu dungan urang, Sangku!" anjing nunjuk ku rindat, léngkahna mah teu eureun. Ngarandeg sotéh sanggeus aya dina jarak dua deupa. "Endén, ieu jalmi anu dipilari téh!" cék anjing.***

Hanca....