Sangkuriang Nyaleg (72)

Satuluyna kadéngé sora nu seuseurian ti jero imah, sedeng supir lumpat ti babaranting.

"Géhél pangeusi imah téh! Untung aing lumpat lamun cicing kénéh di buruan meureun cilaka?" rénghap-ranjug.

Supir ngahégak, ti kajauhan dunganana merong bangun panarasan.

"Duh, Juragan? Jaba nungguan," ukur méré isarah. "Aing panasaran anu anu ngajadian di kontrakan anu aya di dieu. Naha jalama pada ngararingkeb manéh? Loba imah téh tapi siga taya pangeusian? Singhoréng nyarumput," gerendengna.

Kalawan rancingeus sugan aya deui anu mukakeun panto imah, kiwari mah dirina diliputan ku rasa hayang nyaho.

Rét ka kalér kabeneram aya anu nyurungkeun, lol sirahna katénjo awéwé.

"Kabeneran? Jaba geulis!" satengah lumpat muru panto muka.

"Ih, tulung!" panto buru-buru ditutupkeun.