Sangkuriang Nyaleg (4)

Indit ka kidul lapur, nyungsi ka kulon kosong, néang ka wétan nihil, nyuksuk ka kalér simpé.

Waktu terus lumaku, mangsa haben nyérélék. Béak poé ganti minggu, sirna minggu datang bulan, leungit bulan mecenghul taun. Nu ditéangan keukeuh teu panggih, pegat raratan.

"Dayang Sumbi, di mana atuh?" lumengis.

Gék diuk luhur batu nu ngajugrug disimpangan jalan. Neuteup sakur nu ngaliwat, susuganan panggih jeung nu jadi udagan.

***

Teu ngejat tina tempatna. Buukna nu panjang nengahan cangkéng sakapeung ririaban katebak angin. Sila tutug luhur batu, nanggeuy gado. Kumis, godeg katut jénggot teu kaurus.

Gerung, mobil ngaliwat, lajuna rada luak-léok ahirna tikusruk kana solokan kéncaeun jalan. Panumpangna gegeroan ngénta tulung, supir satékah polah ngerém.

Manéhna cengkat tina diukna, mobil ngansagiriwil diangkat ku leungeun kénca. Dipernahkeun di sisi jalan. Gék deui dina urutna.