Sangkuriang Nyaleg (12)

Herdi Pamungkas

• Lalakon Sangkuriang Nyaleg, karangan Herdi Pamungkas mangrupa carita rékaan nu jauh tina kanyataan. Boh ngaran tokoh atawa tempat sadayana fiktif. Ieu carita diserat tujuannana taya sanés lintangti hiburan.
• Lalakon saméméhna,dumadakan dina éta poé mah Sangkuriang teu nénjo sato boroan hiji-hiji acan. Sakabéh sato bangun surti hayang nyumputan Sangkuriang. Salila-lila, néangan boroan jeung si Tumang asruk-asrukan. Teu mangggih. Pangdéngé mah tetep dipasang, bisi aya sato boroan ngaliwat teu katitén, geus puguh ning panénjo mah rut-rét ka papat madhab. Naha baris panggih jeung sato nu diborona? Nyanggakeun lalakon salajengna!

TEU kungsi lila kadéngé nu ngagorobas di belah ti wétan, geuwat malikeun awak. Katénjo aya bagong bikang ngaliwat, lumayan gedé.

"Lakadalah! Euweuh méncék aya bagong, dipentang siah ku aing!" Sangkuriang masangkeun panah dina jamparing. "Ieu panah tinggal nyésa hiji, omat sia ulah misleuk. Kudu keuna kana sasaran!" omongna.

Si Tumang nénjo dunungan ngécéng sasaran, ngalelempeng seseukeut panah ka lebah bagong, nu jarakna teu pati anggang. Kana geus pastina lamun éta panah keuna kana sasaran moal teu ngusek sakarat.

Teuing naon anu dilakukeun ku si Tumang harita, waktu matanna paadu teteup jeung bagong, siga aya perkara nu teu kedal. Da lamun téa mah manusa meureun ngabéjaan.

Hanjakal panah anu ngencar tina jamparing leuwih gancang tibatan sora anu rék dikedalkeun ku dirina ku jalan ngagogog.

Kajadian anu saterusna si Tumang megatan lajuna panah anu rék niruk beuheung bagpng, disambut ku awakna sorangan.

Teu misleuk, panah ngagabres lana lelemplongna, si Tumang kabantingkeun ngusek sakarat. Juruna panonna ditujukeun ka bagong kawas nu méré isarah sangkan ngejat ti dinya.