Sangkuriang Nyaleg (76)

Herdi Pamungkas

• Lalakon Sangkuriang Nyaleg, karangan Herdi Pamungkas mangrupa carita rékaan nu jauh tina kanyataan. Boh ngaran tokoh atawa tempat sadayana fiktif. Ieu carita diserat tujuannana taya sanés lintangti hiburan.
• Lalakon Saméméhna, "Pasti, Om!" omongna, malik kalawang panton bari nyorowok. "Lalaki kéré balik siah kaluar!"

"KÉ, KÉ,?" Jurahan kerung.

"Tos, diusir, Om!" namprak.

"Lain ki," Juragan ngarénjag nénjo lalaki anu diusir tadi kaluar ti imah éta mojang, tarangna kerung.

"Hayu kalebet, Om! Teu aya sasaha!"

"Ké, ké,"

"Naon deui?"

"Maksud kuring mah kadieu téh arék nanyakaeun,"

"Naroskeun naon, Om? Abdi mah masih single," omongna aluman-alimen.

"Single?" kerung. "Sanés,"

"Pamet nu tadi?"

"Lain arék naroskeun dupi bumi kontrakan anu dilebetan ku Sangkuriang palih mana?"

"Hor?" mojang kerung.

"Teu terang?"

"Teu, Om!"

"Wios atuh henteu mah," malikeun awakna.

"Kamana, Om? Moal kalebet heula?" ngenyang.

"Moal! Ieu wé salambar deui!" ngasongkeun duit saratus.

"Sering-sering wé ka dieunya," umat-imut.

"Omatnya, engké dina waktosna tong hilap, pilih nami sareng patéyna. Tah ieu kartu nami sareng logo partéyna," omong juragan.

"Siap, Om! Moal kalebet heula," matana neuteup juragan anu ngusiwel deui ngaluarkeun duit saratus rébu.

"Moal, mung nahanya teu aya anu apal ka Sangkuriang padahal ngontrakna di wilayah ieu?"

"Oh, Sangkuriang anu," leungeunna geuntak nampanan duit salambar. "Rambutna panjang? Manawi téh sanés éta?" omongna.

"Tah, leres, dimana?" Juragan ngarandeg, rék balik teu tulus. Kakara surti kana kaayaan.

"Di mana nya?" ngerungkeun tarangna.

"Cobi émut-émut?" song deui salambar.

"Oh, enya," rikat nampanan duit.

"Tah, tah, tah! Cobi nu mana marga di dieu mah sami sadayana bentuk bumina,"

"Sami mémang, mung apanan aya nomeran?"

"Cobi, nomer sabaraha bumina kontrakannana sangkuriang," kusiwel deui salambar.

"Oh, muhun anu itu, payuneun pisan!" bari nunjuk, sarta rikat nampanan duit.

"Nuhun atuh!" juragan ngaléos.

Mojang ngajanteng kénéh palebah lawang panto dibarengan ku imutna anu kareueut lir gula kawung.

"Kumaha juragan?"

"Lain, kumaha-kumaha! Tuh itu imah Sangkuriang!" omongna, suku mah tetep ngaléngkah.

"Hébat, Juragan!"

"Saha heula atuh? Moal samata-mata kuring kapeto jadi ketua partéy lamun ceuleupeung kawas,"

"Kawas kuring nya, Gan?"

"Geuning ngaku?"

"Gan, cik élmuna wariskeun! Supaya kuring pinter kodék sapertos Juragam!"

"Ulah maké kodék atuh! Hati-hati nyarita!"

"Oh, baruk?"

"Ulah jangji engab! Bari teu ngarti kana naon anu dicaritakeun!"

"Mangga, Gan! Janten badé diwariskeun élmuna?"

"Jang naon barina ogé?"

"Supados kuring hébat sapertos, Juragan. Buktosna itu mojang ngajanteng waé di lebah lawang panto!" ngarérét ka tukang.

"Naha enya kitu?" manéhna malik. Mojang ngadadahan.

"Tuh, édun, Gan! Wariskeun!"

"Cicing! Wariskeun- wariskeun! Lamun manéh pinter saha atuh éngké gantina?"

"Janten kuring diperyogikeun ku juragan?"

"Puguh wé! Gancang leungpangna, tuh imah Sangkuriang hareupeun!" omongna.***

Hanca....