Sangkuriang Nyaleg (63)

Sangkuriang dijawab kitu téh sangkaanana beuki tarik, ngabogaan anggapan lamun manusa anu keur disanghareupanana téh bisa jadi sajaman jeung dirina nu nganjang ka alam kiwari.

"Jadi?"

"Ayeuna mah kuring bisa mulang keur saheulaanan, Mang." Omongna.

"Nya atuh ari kitu mah, sugan kabohongan ki dulur teu kaguar ku Rama Bargawa."

"Moal kawasna, sugan?" si Riweuh malikeun awakna, pamit ningggalkeun Sangkuriang.

Sangkuriang neutep tongging si Riweuh anu beuki lila beuki ngajauhan, ahirna ngiles diteureuy ku léokna oéngkolan.

"Rusiah naon sabendena disimpen ku si Riweuh? Saha ari manéhna anu sabenderna? Kula ngarasa ragu upama seug manéhna kawas manusa pada umumna?" kerung.

"Sangkuriang naha kalahka ngahuleng nempo si Riweuh mulang téh?" tukang parkir neuteup.