Sangkuriang Nyaleg (37)

“Anéh, ongkoh sarua jeung Dayang Sumbi rupana. Éta apanan anu keur ditéangan ku Mamang rébuan taun téh?” ongkoh nyarita kitu bari dina haténa mah nyakakak nyebutkeun rébuan taun téh. “Boa keur nyamar,”

“Nyamar?”

“Apanan aya paribasa nyumput poék dinu nyaang, neggrak bari teu kaderuleu?”

“Bisa jadi, Lur?”

“Ayeuna mah Mamang tinggal ngabuleudkeun haté kumaha carana sangkan Mamang leuih deukeut jeung manéhna, ka gedé-hedé bisa meunangkeun. Pasti engké gé témbong aslina.” Omongna.

“Aya benderna tah caritaan Kidulur téh?” Sangkuriang ngahuleng sakeudeung.

“Geus teu kudu ngahuleng ayeuna mah. Téangan cara kumaha carana sangkan Mamang bisa deukeut jeung manéhna. Aya paribasa mun deukeut pasti geugeut,” omong si Riweuh. “Naha ngahuleng téh Mamang bungung kumaha cara ngadeueutannana?”

“Henteu, ogé,”