Sangkuriang Nyaleg (32)

Teu kungsi lila rentang-rentang katénjo ti kaanggan aya jalma jangkung badag asup ka lebah gang. Lain deui ngarénjagna.

"Cilaka! Manéhna kawasna nyusul aing? Kudu kumaha ayeuna?" beungeutna ngadadak sepa. "Aduh, aing mah poho tukang parkir teu diamanatan! Haduh! Mangka si Mamang can datang kénéh!" si Riweuh satékah polah néangan panyumputan.

Jalma anu néangan geus nepi ka tungtung gang, culang-cileung. Sarua bingung kawas tadi si Riweuh.

"Kudu néang kamana aing? Imah sarua kabéh. Tapi jempling siga euweuh anu ngeusian, moal kitu haréés mah, tapi piraku wayah kieu molor. Digarawé kawasna ka pabrik?" gerendengan. "Siah kajeun ayeuna teu panggih sugan ké ka hareup mah paamprok," pmongna, malikeun awak kaluar deui ti dinya, kalawan hancang. Malum jangkung badag, léngkahna ogé kebat méh tilueun jalam biasa.

Sanggeus rada lila, kakara si Riweuh kaluar tina panyumputan, pikeun méakeun ka panasaran ditéang nepikeun ka lawang gang.

"Euweuh siah!" ngan najan kitu angger panasaran bisi norojol deui. "Ah, améh tenang jeung yakin mening nanyakeun ka tukang parkir!" ngagedig leumpang.***

Hanca....