Sangkuriang Nyaleg (44)

Herdi Pamungkas

• Lalakon Sangkuriang Nyaleg, karangan Herdi Pamungkas mangrupa carita rékaan nu jauh tina kanyataan. Boh ngaran tokoh atawa tempat sadayana fiktif. Ieu carita diserat tujuannana taya sanés lintangti hiburan.
• Lalakon Saméméhna, Lamun teu kesit, geus tangtu dirina ditekuk lebah punduk. Nénjo musuhna geus aya ditukangeun, gilek Sangkuriang malikeun awak saratus dalapan puluh darajat. Kiwari manéhna adu hareupan jeung maung nu kacida gedéna, tangtunganana ampis saukuran anak kebo. Kadua matana moncorong hurung neuteup tangtungan Sangkuriang nu kakara nincak rumaja.

SANGKURIANG anu sapopoéna di leuweung loba diasuk ku si Tumang, nénjo kitu téh dirina mah teu aya riuk-riuk keueung, tenang wé kalawan sayaga, bisi musuh ngayakeun serangan dadakan.

"Heeeemmmmm," ngagaur.

"Kula mah teu ngarti kana basa silaing? Ngan anu jelas lamun silang tadi katénggor ku kula hampura da teu dihaja, sugan aing kosong tah sédong. Satadina lamun kosong aing arék asup. Gening aya silaing, sakali deui hampura, Brow! Teu dihaja," omongna.

"Grrrr..hhhmmmmm," maung ngadepongkeun awakna kawas ngawahan arék luncat.

"Geus apal ka mana gerakan silaing!" gero Sangkuriang.

Ngadéngé kitu maung ngabolaykeun seranganana, kalahka gagauran bari dedepongan kawas anu rék ngarontok. Tapi teu jleng kénéh ngalaksanakeun karepna. Sakadang maung bangun keur néangan lolongkrang kosong, anu kira-kirana matak maténi.

Lep, sakadang maung ngadepong, ngawangun serangan. Sangkuriang anu sapopoéna di leuweung babarengan jeung si Tumang lamun keur moro, kacida surtina kana éta gerakan.