Sangkuriang Nyaleg (71)

Herdi Pamungkas

• Lalakon Sangkuriang Nyaleg, karangan Herdi Pamungkas mangrupa carita rékaan nu jauh tina kanyataan. Boh ngaran tokoh atawa tempat sadayana fiktif. Ieu carita diserat tujuannana taya sanés lintangti hiburan.
• Lalakon Saméméhna, "Siap, siap, ti tadi, maju atuh leumpang! Lain hulang-huleng!" manéhna miheulaan.

JURAGAN leumpang kalawan rusuh muru ka jero gang disatukangeunana supir nuturkeun barihulang-huleng.

"Naonnya?"

"Mana imahna?" sanggeus nepi di tungtung gang. "Pir, si éta acan nepi sugan téh tukangeun! Buru atuh leumpang téh!" ngagero.

"Mangga, Gan!" manéhna lumpat, nyampeurkeun.

"Tanyakan! Mana imah kontrakan Sangkuriang, sarua kabéh bangunana, bari loba deuih!?"

"Siap, Gan!"

"Kumaha?"

"Bingung, Gan?"

"Bingung kumaha, Pir?"

"Ieu bangunan téh sadayana sami, Gan?"

"Heueuh, sarua kabéh ceuk kuring ogé tadi. Matah tanyakeun ka tatanggana, imah kontrakan Sangkuriang anu mana? Ngarti teu?"

"Kantenan ngartos mah,"

"Ari kitu naon deui atuh? Lain jug tanyakeun, ngadon hulang-huleng?!"

"Nu mawi bingung,"

"Geus pok deui nyebut bingung! Tanyakeun ceuk kuring tadi ka tatanggana!" juragan semu keuheul.

"Siap, Gan!"

"Masih siap, siap pan kénéh? Lain jeung prakna?"

"Badé ieu gé mung, bingung!" "Geus pok deui!?"

"Muhun, itu, maksad téh bangunannana sami sadayana?"

"Apal kami ogé, pan tadi geus diomongkeun? Diulang-ulang waé siga film!"

"Sanés kitu, ieu di payuneun bumina teu aya jalmi saurang-urang acan! Sapertos kosong bumi kontrakan téh?"

"Nanya deui? Téangan atuh carana!"

"Mangga,"

"Panggih teu?" tanya Juragan.

"Teu acan kapendak, Gan. Bentuk wangunan kontrakan téh ampir sami sadayana,"

"Lain ampir, mémang sarua kabéh. Ngaranna ogé imah kontrakan apanan, Pir! Téangan kudu nepi ka panggih!"

"Mangga, Gan!" supir garo-garo teu ateul, sakapeung mah nepakan tarang sagala. "Bingung aing! Nanyakeun ka saha? Pangeusina euweuh anu katénjo diburuan. Boroning kitu anu mukakeun panto waé euweuh. Moal kitu lamun imah kosong mah?"

"Naon deui atuh, Pir! Kalahka ngomong sorangan bari hulang-huleng kawas anu kasibat?"

"Henteu, Gan! Ieu mah nyarios téh dina haté wé," omongna.

"Aya waé bahasa kitu?"

"Itu sugan!" manéhna gira-giru muru anu mukakeun panto. Susuganan aya raratan ngeunaan imah Sangkuriang.

"Punten,"

Kakara ogé nyarita kitu buru-buru panto ditutupkeun kunu boga imah.

"Bu," supor reuwas.

"Ceuk kami ogé ulah mukakeun panto!" kadéngé ti jero imah anu nyarita.

"Sugan téa?"

"Éta buktina,"

"Naon anu kajadian dijero imaha?" supir ngahuleng bari ngadédéngékeun di buruan.

"Ulah! Batur ogé euweuh anu mukakeun panto! Matak engké deui mah toong heula ka luar méméh mukakeun panto téh," ceuk sora lalaki.

"Enya, nya! Meni reuwas, sugan téh moal aya anu norojol?!" omong sora awéwé.

"Duh, naon nya?" supir garo-garo tei ateul. "Punten!"

"Tuh, pupuntenan deui! Hayu urang nyumput! Urang api-api teu nyaho wéh," omong lalaki.

"Ari geus kumaha? Manéhna pasti nungguan di buruan da disangkana urang araya di imah. Tadi geus katempoeun waktu muka panto?"

"Kumaha lamun urang seblok wé ku cai ngagolak sangkan nyingkah?"

"Kabeneran tadi naheur cai kakara sahéng!"

"Gancang atuh bawa, seblokeun ka nu di luar!"

"Gusti, cilaka deuleu! Kudu lumpat aing," gerendeng supir gura-giru nyingkah. "Euweuh jelema di buruan mah!"

"Tuh, pan kabur ari arék di séblok mah!"

Satuluyna kadéngé sora nu seuseurian ti jero imah, sedeng supir lumpat ti babaranting.

"Géhél pangeusi imah téh! Untung aing lumpat lamun cicing kénéh di buruan meureun cilaka?" rénghap-ranjug.***

Hanca....