Sangkuriang Nyaleg (45)

Herdi Pamungkas

• Lalakon Sangkuriang Nyaleg, karangan Herdi Pamungkas mangrupa carita rékaan nu jauh tina kanyataan. Boh ngaran tokoh atawa tempat sadayana fiktif. Ieu carita diserat tujuannana taya sanés lintangti hiburan.
• Lalakon Saméméhna, Lep, sakadang maung ngadepong, ngawangun serangan. Sangkuriang anu sapopoéna di leuweung babarengan jeung si Tumang lamun keur moro, kacida surtina kana éta gerakan.

"SOK serang aing ari keukeuh mah siah!" nyorowok.

"Grrr, hhhhmmmm," ngagaur bari luncat arék nekuk genggerong.

"Hiaaaattt!" Sangkuriang ngagiwar ngénca nyingkahan panarajang lawan, sama sakali teu ngabogaan niat hayang nyerang. Padahal lolongkrang kacida gedéna. Matak naon bari ngagiwar ngaheumbatkeun teunggeulan kedet ka katuhu, moal teu ngajebét kana oalipisan.

Clék, maung nincak deui lemah, manéhna malik deui dedepongan siga anu arék ngawahan, sakapeung kukuna anu sareukeut ditémbongkeun bangun ngagigila. Pon kitu deui sihungna anu seukeut.

Sangkuriang teu ngarasa sieun sumawona keueung, da nyanghareun sato naon waé oge ceuk paribasana kalin kakara harita.

"Sok, serang deui aing ari keukeuh mah!" omongna. "Ngan pikeun sakali ieu mah wayahna aing arék ngalawan! Bongan sia atuh eu bisa diparasabenan!"

Sangkuriang tatan-tatan nungguan musuh narajang, da ceuk pikirna gerakan maung mah ngan sarupa pastina ogé ngerekeb bari luncat.

Sangkuriang tatan-tatan nungguan serangan musuh, bisi sakadang maung narajang deui.

Bener wé sakadang maung nyerang deui ti hareup maksudna hayang nekuk gengerong.

Sangkuriang geus apal kana gerakan lawan, bareng jeung ngajlengna maung manéh ngagiwar ngénca. Ku ngagiwar ogé geus bisa nyababkeun panarajang lawan ngakan angin.

Sanggeus nincak lemah geuntak deui malik, dina gerakan maung lapar, angger ukuir ngagiwar maung ngakan tempat kosong.

Sakadang maung nénjo mangsana lingas téh manéhna beuki ngahanakeun, kiwari mah gerakanna leuwih gancang tinu mimiti. Tapi taya hartinam angger waé nyamos jeung nyamos. Antukna sakadang maung capé sorangan, sababaraha kali ngerahkeun tanaga jeung kakuatanna hayang nekuk musuh, cukup ku ngagiwar, ngeplos.

"Maung, tadi aing geus ngénta dihampura sabab teu ngahaja! Ari silaing maksa terus hayang nandasa aing! Sedengkeun aing mah teu hayang binasa ka silaing," omongna, "Naon hartina terus narajang ogé da moal beunang, kalahka silaing anu béak tanaga," teteupna.

Maung ukur ngagaur bari némbongkeun sihungna anu ranggéténg, bangun ngagigila.

"Najan guar-gaur ogé némbongkeun sihung da ari aing mah teu ngarasa keueung! Moal kapangaruhan ku sima silaing," omongna bangun kesel."Ngan kawana lamun keukeuh silaing hayang ngerekeb deui ka aing, ayeuna kapaksa arék ditindak. Lamun henteu kawasna silaing bakal tuluy narajang ka aing!"

Nyaan waé can ogé sungut baseuh maung geus ngajaul deu narajang ti hareupeun.

"Wayahna siah!" Sangkuriang sakali ieu ngagiwar ka kénca dibarengan ku ngaheumbatkeun teugeulan kedétna kana punduk maung.***

Hanca....